أنا جوزك الجزء الأول
فى المساء فى شقة سعد كانت شهد قد اعدت كوبين من النسكافيه وذهبت حيث يجلس سعد امام التلفاز وضعتهم وفتح هو لها احضانه للتوسطها فاردفت قائله :تفتكر يا دودى دكتور يونس هينقل فعلاً.
سعد:مش عارف… ممكن اه وممكن لأ.
شهد:لا ما*تقولش كدا….. إن شاء الله ينقلوا…. يارب ينقلوا.
سعد:ههههههه… إيه يابنتى.. ليه كده.
شهد:عشان انزل تحت من غير نقاب مابقاش مضطره انزل بالنقاب لاحسن اقابله تحت ولا حاجه.
سعد:شوشو حبيبتي.. سواء نقلوا او مانقلوش انا قولتلك قبل كده لو عايزه تنزلى من غير النقاب عادى انتى إللى مصره تنزلى بيه.
شهد:اعمل ايه ابله مروه كل ما*تصادف ونشوفنى من غيره تفضل تزعق وتعلى صوتها وتقول إن أنا عايزه جوزها يشوفني. اعتدل سعد من مجلسه بحدة قائلا :وانتى ازاى تسكتيلها وازاى ماقولتليش على حاجه زى دى قبل كده.
شهد بتنهيده حاره :بصراحه سكت مش عايزه مشاكل… هلبسوا وهو موجود وخلاص.
سعد:لا طبعاً انا بقى مش هسكت انا مسافر الفجر وأول ما ارجع هتكلم معاها وهبهدلها… انا ملبسك النقاب مش عشان تدين وكده انا مكتفى بالحجاب وده إلى امرنا بيه الاسلام لكن انا واهلك خليناكى تنتقبى عشان جمالك لانه فتنه وممكن يضرك بس مش معنى كده أنك تفضلى لابساه جوا البيت كمان… وياريتها بتتكلم بأسلوب كويس.. لأ دى بتتهمك أبشع التهم.. مش كفايه حاكمه عليكى تقوليلوا يا دكتور طول الوقت.
شهد بترجى تجنبا للمشاكل:سعد… عشان خاطرى… ما*تندمنيش انى قولتلك… مش عايزه مشاكل.
سعد بصرامه :انتى اصلاً غلطانه انك ماقولتيش من زمان… ازاى تسمحى لحد يهينك ويتهمك كده… انا ضهرك وحمايتك ولو كنتى انتى غلبانه ومسالمه يبقى انا مش لازم اسكت وهجبلك حقك يعني هجيبه.
شهد :بس يا سعد…
سعد :شششششش. مافيش بس… هى جورى لسه ماطلعتيش من عند ماما.
شهد:ههههههه لأ ماما ومالك بيتخانقوا عليها تحت.
سعد:طب تعالى بقا عشان هتوحشينى. أخذها وغاص بها فى عالمهم الخاص.
فى شقة يونس كانت مروه تشتعل غض*با وهى تتحدث مع يونس قائله:كان لازم يعني تشكرها على الاكل… وتسلم ايدك يا شهد… ليه يعنى كل ده.
يونس بتأفف:دى تالت مره تتكلمى في الموضوع.. خلاص يابنتى ماكنتش كلمه شيليها من دماغك بقا.
مروه:انا مش حطاها في دماغي اصلا الفلاحه دى.. وبعدين انا عايزه افهم احنا ليه مش هننقل الفيلا بتاعتنا… يعني ايه جوزى مليونير وعايشه فى شقه عادية.