زوجتي العمياء الجزء الأول نورهان لبيب

رهف بحزن:أنت عارف ليه يا مروان ما تستعبطش فيها أرجوك

مروان بحنان:أعرف إزاى بقى من غير ما تقوليلى… اتكلمى أنتى وأنا هحللك كل مشاكلك

رهف :أنت مش بتسأل عليا ولا بتجبلى حاجة زى كمان… ده غير إنك بدور على التار وبتجرى ورى حاجة مش هتجيب غير الخراب… وأول حاجة عملتها
دبست أختك فى جوازه هى مش عايزاها

مروان بحنان:أنتى عارفه يا حبيبتى أن موضع التار ده مفروغ منه وأنا قولت هحاول أنى مأفكرش فيه
.. وجواز مريم ده امر جدى وما حدش يقدر يعارضه
صح ولا غلط يا رهف

رهف بحزن:صح بس لو ليا خاطر عندك وبتحبنى بجد اوعدنى إنك هتنسى فكرة التار دى وعشان خاطر مريم كمان ما تنساش إنك عندك ناس تخاف
عليهم يا مروان أرجوك

نزلت دموعها وهى تتحدث مما لمس قلب مروان
من الداخل ففكر فى الأمر الذى تجاهله كثيراً ماذا سوف يحدث إلى حبيبته واخته إذا حدث له شئ بسبب التار يجب أن لا يفكر فى هذا الأمر مجدداً من أجلهم هم فقط أكثر أثنين حبا على قلبه

مروان بتفكير:أوعدك يا رهف عشان خاطرك أنتى ومريم أنى مش هفكر فى التار تانى… كفايه إللى راحوا
لحد دلوقتى مش عايز دم تانى

رهف بسعاده:بجد يا مروان مش هتفكر فى التار تانى

مروان بأبتسامه:اه رهف مش هفكر فى التار تانى وده وعد من ابن الصياد

رهف :أنا مبسوطه بيك أوى يا مروان.. بس بس فى نفس الوقت مكسوره وقلبى وجعنى

مروان بتسأول:مكسوره من إيه يا قلبى احكيلى

رهف بحزن:مكسوره وموجوعه على مريم.. أنت ما تعرفش جاسر قال إيه النهارده أنا مش قادره أتخيل
مريم حاسه بأيه بعد ما سمعت شروطه

مروان بعدم فهم:شروط إيه دى بقى إللى بتتكلمى عليها أنا مش فاهم

رهف بتوتر:الاستاذ عايز يتجوز حبيبته بتاعت مصر وكمان يخلى جوازه من مريم سرى ودى شروطه عشان يتجوزها

مروان بهدوء مريب:أنتى متأكدة من إللى أنتى بتقوليه ده يا رهف

رهف بخوف:اه متأكده يا مروان

دخل مروان إلى القصر وهو يحمل بداخله كل معانى الغضب والعصبية فهو لم يتخيل أن تصل وقاحة ذلك الجاسر إلى تلك للدرجه أبدا
=================================
كان الجميع يجلس فى الداخل ما عدا صالح ومريم
الذين كانوا يتحدثوا مع بعضهم فى الأعلى

مروان بغضب:عمى منصور صحيح إللى سمعته ده