زواج من اجل ذنب الجزء الأول نيفين عبدالسلام
دخلت سهى عند الباشا : الزبونة وصلت
الباشا: انتى لحقتى
سهى: علشان تعرف بس
الباشا: اومال هى فين
سهى: برة بس زى ما اتفقنا سيبهاا على راحتها
الباشا: ماشى دخليها يلا
خرجت سهى لسمر تعالى اعرفك على صاحب الشغل
دخلت سمر وسهى عند الباشا
سهى: ازيك حضرتك دى بقى سمر الا كلمتك عنها
الباشا بنظرة جريئة: اهلا
سمر : اهلا بحضرتك
الباشا: سهى فهمتك طبيعية الشغل
سمر: ايوه
الباشا: تمام روحى مع سهى علشان تستلمى شغلك
سمر: حاضر
الباشا قبل ما تخرج سمر: استنى
سمر: خير
الباشا يخرج من جيبه رزمة فلوس : خدى دول
سمر: ايه ده
الباشا: فلوس
سمر: ما أنا عارفة انهم فلوس انا عايزه أعرف الفلوس دى بتاعت أيه
الباشا: سهى حكتلى على ظروفك وعلشان كده بقول خدى المبلغ ده
سمر: لا مش هينفع
الباشا: ليه
سمر: علشان اخد الفلوس ده لازم اكون اشتغلت وانا لسه هجرب والفلوس اللى هخدها لازم تكون على
أدتعبى فى الشغل عن اذنك وخرجت من غير ماتديلو فرصة يتكلم
بعد ماخرجت من عند الباشا
الباشا لنفسه شكلك هتتعبينى معاكى بس بصراحة تستاهلى انت مفيش منك صاروخ دى انا هكسب من
وراكى كتير اوى
أما عند سمر وسهى بعد ماخرجوا من عند الباشا
سهى: ايه الا انت هببتيه ده
سمر: عملت ايه
سهى: بقى الراجل يقولك خدى فلوس تسمعيه موشح
سمر: اه طبعا الفلوس ده لازم اكون اشتغلت بيه وانا لسه مشتغلتش يبقى فلوس ده مش من حقى
سهى: الراجل كتر خيره عايز يساعدك تعملى كده
سمر: شكرا وبعدين بصراحة أنا مش مرتاحة لراجل ده ونظراته غريبة
سهى: نظرات ايه ياشيخة حرام عليكى
سمر: مش عارفة
سهى: مش عارفة ليه بس يلا تعالى نغير علشان نجهز لشغل
ودخلوا مع بعض مكان علشان يغيروا فيه وبعد ماغيروه هدومهم
سمر: انا مستحيل اطلع كده
سهى: فيه اى تانى
سمر : انا ازاى هطلع كده
سهى: كده الا هو ازاى
سمر : وهى بتبص على نفسها فى اللبس عبارة عن جيب فوق الركبة بمراحل وضيقة جدا وقميص
ابيض ضيق ومفتوح من عند الصدر اللبس ضيق اوى
سهى: ياحبيبتى هو اللبس كده
سمر: مش عارفة اتحرك
سهى: بكره تتعودى يلا بقى علشان اتاخرنا
وخرجت سمر وسهى
المكان كان عبارة عن كافتيريا يتوسطها مكان للرقص
وفى المستشفى كريم كان نايم على السرير
الممرضة : ميعاد الحقنة
كريم بزعيق : غورررى من وشى مش عايز حقن
الممرضة : براحتك بس لما متستحملش الالم متعيطش وخرجت وسابته
كريم : ماشى ياسمر لما أطلع من المستشفى مش هسيبك وهنتقم منك وهكسر مناخيرك الارض
خرجت سمر وسهى لمكان كان عبارةعن كافتيريا يتوسطها مكان للرقص واول ماسمر شافت المكان
والناس اللى فيه وجو الرقص والاضاءة الواطية أتخضت
سمر: ايه ده
سهى: هو ايه الا ايه
سمر: المكان ده لايمكن يكون كافتيريا
سهى: اومال أيه هو
سمر: ده كبارية
سهى: لا طبعا