حورية الجزء الثاني
_رحيم متسبنيش مهما حصل
ابتسم :مش هسيبك يا حوريتى انا جنبك وبعدين كفايه بقاا ويلاه ننام علشان عندى ليكى مفاجأه بكره
_مسحت دموعى وابتسمت :بجد مفاجأه ايه
رحيم بحب :هتعرفى بكره
_طيب حلوه ولا فى مصا*يب تانى
ضحك وشدنى من خدودى :لا خلاص مفيش مصا*يب كل إللى جاى هيبقه فرح وسعاده بس اوعدك هعوضك عن كل حاجه
_ابتسمت بحزن :اتمنه اتمنه كلامك يكون صح
_طلع ونام جنبى على السرير وشدنى لح.ضنه ؛ صح يا حوريه وانا هثبتلك كلامى يلاه نامى وارتاحى عندنا يوم طويل بكره
_حاضر
قولتها وح.ضنته ونمت
♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡
وفى صباح يوم جديد قومت وفتحت الدولاب علشان اطلعله هدوم ووقعت صوره ليه وكان حاضن بنت وو
”
البارت الرابع عشر
#القبل الاخير
حوريتى
وفى صباح يوم جديد قومت وفتحت الدولاب علشان اطلعله هدوم ووقعت صوره ليه وكان حاضن بنت وكانت نفس البنت اللى شوفتها فى الشركه وح.ضنته وباين انها حبيبته القديمه بس ليه محتفظ بصورتها لدلوقتى سرحت وانا بفكر فى الموضوع وفوقت على صوته
=حوريتى بتعملى ايه
_التفت وبصتله وانا برفع الصوره قدامه :ممكن تحكيلى موضوع البنت ديه
*اخد نفس عميق وقعد على حافه السرير واتنهد وبدا يتكلم وانا جبت كورسى وقعدت قدامه وبصتله بتركيز
=ليه عاوزه ترجعى للماضى يا حوريتى زينه مجرد ماضى صدقينى
_ابتسمت ومسكت ايده:عاوزه اشاركك انا عارفه انه جواك حزن كبير مخبيه عنى وانا حابه اشاركك حزنك قبل فرحك ممكن
♡ابتسم وبدا يحكى
=بصى يا ستى من بعد و.فات اهلى عشت فتره عند عمتى وأولادها عمار وتاليا ويوسف انا عرفتك على عمار وتاليا اما يوسف مسافر احم زينه تبقه بنت عم عمار وكانت ديما بتزورهم كانت بنت جميله واعجبت بيها
_سكت فى رجعت مسكت ايده وانا بطمنه:كمل سمعاك
رحيم بتنهيده:اتعرفت عليها وبقينا نتكلم كتير وكمان طلعت بتدرس معايا انا وعمار فى كليه الهندسه وده شدنى ليها اكتر وبعد فتره الاعجاب أتحول ل حب كنت بخلص كليه وبروح الشركه اكمل شغل علشان احافظ على شغل بابا مر كام سنه وفضل حبى ل زينه بيزيد بس فى يوم كنت طالع من الكليه وكانت آخر سنه ليا وكنا بنتمشه انا وعمار فى الشارع ولقيتها حاضنه شاب وعمال تضحك معاه حاولت اكدب عنيا بس لما قربنا انا وعمار طلعت هى واجهتها وقتها قالتلى انها عمرها ما حبتنى وانى كنت فتره فى حياتها وأنه احنا مجرد صحاب مش اكتر ههههه زى ما تقولى كانت بتتسله بيه